زمانی که برای چهارمین بار وارد دنیای پر از زامبی Dying Light می‌شوید، این سوال در ذهنتان شکل می‌گیرد که آیا این بار نیز از تجربه این بازی بقا-وحشت-پارکور لذت خواهید برد یا خیر. اما پس از حدود 40 ساعت بازی، به وضوح می‌توان گفت که هنوز هم این عنوان بسیار سرگرم‌کننده است. علی‌رغم اینکه اصول اولیه آن از نسخه قبلی، Dying Light 2: Stay Human، تغییر چندانی نکرده، حس هیجان و چالش هنوز در دل این بازی زنده است.
بازگشت به دنیای زامبی‌ها
این بار شما به عنوان شخصیتی با DNA هیولایی به نام Kyle Crane وارد بازی می‌شوید. این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که با قدرت‌های خاص خود، زامبی‌ها را به راحتی از میان بردارید. احساس وحشت و دلهره در شب، زمانی که با موجودات وحشتناکی به نام Volatiles مواجه می‌شوید، همچنان پابرجاست و تجربه‌ای هیجان‌انگیز را رقم می‌زند. اما لازم به ذکر است که بزرگ‌ترین ناامیدی در این نسخه، کمبود نوآوری‌های جدید در مقایسه با نسخه‌های قبلی است.
داستان و شخصیت‌ها
داستان بازی به ادامه ماجراهای کایل کرین می‌پردازد؛ شخصیتی که به واسطه رویدادهای مختلف به یک هیولای نیمه‌انسان و نیمه‌حیوان تبدیل شده است. اگرچه داستان از نظر عمق و پیچیدگی چندان غنی نیست، اما شخصیت‌هایی که در طول بازی با آنها آشنا می‌شوید، به اندازه کافی جذاب هستند تا شما را به ادامه بازی ترغیب کنند. در نهایت، این داستان بهانه‌ای است برای مواجهه با دشمنان و انجام ماموریت‌های جانبی که به وضوح جذاب‌تر از خود داستان اصلی هستند.
مکانیک‌های جدید و گیم‌پلی
یکی از ویژگی‌های بارز Dying Light: The Beast، اضافه شدن مکانیک‌های جدیدی است که گیم‌پلی را متنوع‌تر کرده است. شما می‌توانید با عبور از میان زامبی‌ها بدون هیچ گونه مزاحمتی، قدرت‌های جدیدی کسب کنید و به تدریج قوی‌تر شوید. این تغییرات به شما این امکان را می‌دهد که با استفاده از قدرت‌های ویژه، به صورت هیجان‌انگیز و سریع به شکار زامبی‌ها بپردازید. به طور کلی، اگرچه اکثر مکانیک‌ها به نسخه‌های قبلی وفادار مانده‌اند، اما این حس نوستالژیک در کنار چالش‌های جدید، تجربه‌ای لذت‌بخش را برای بازیکنان به ارمغان می‌آورد.
