در ادامه داستان مایا (مادلین پتچ)، پس از فرار از یک حمله خانگی در فصل اول، او بلافاصله با تهدیدات جدیدی از سوی قاتلان نقاب‌دار مواجه می‌شود. این بار مایا در بیمارستان است و در حالی که چشمانش را باز می‌کند، خطرات جدید در کمین اوست. قسمت دوم فیلم ‘بیگانگان’، به کارگردانی رنی هارلین، به نوعی بازسازی و ادامه‌ای بر فیلم ترسناک و دلهره‌آور ‘بیگانگان’ محصول سال 2008 به شمار می‌آید. داستان در این قسمت با وعده‌ای از گسترش جهانی خشونت و پرده‌برداری از دلایل آن، مخاطب را به چالش می‌کشد.
چالش‌های جدید و فلاش‌بک‌های قدیمی
این قسمت با فلاش‌بک‌های متعددی همراه است که به نوعی به پیشینه شخصیت‌ها اشاره می‌کند. اما آیا این روش در روایت داستان مؤثر است؟ به نظر می‌رسد که فیلمسازان از الگوهای ناپسند در روایت‌های پیشینه‌ای استفاده کرده‌اند، در حالی که این قبیل داستان‌ها معمولاً به جای عمق بخشیدن به شخصیت‌ها، تنها از جذابیت آن‌ها می‌کاهند. مایا، که از یک زیرژانر حمله به خانه به فضایی اسلشر و ترسناک منتقل می‌شود، به جنگلی مه‌آلود پناه می‌برد. اما تعقیب‌کنندگان او به قدری ماهر هستند که هر بار از پشت درختی سر می‌زنند و او را به چالش می‌کشند.
زیبایی بصری و اجرای بازیگران
یکی از نقاط قوت ‘بیگانگان: قسمت 2’ توانایی هارلین در ایجاد نماهای بصری جذاب و ترسناک است. همچنین، پتچ با بازی متعهدانه و بی‌کلام خود، سعی در ایجاد حس همذات‌پنداری و ترس در مخاطب دارد. این فیلم به رغم چالش‌های داستانی و توضیحات اضافی، همچنان توانسته است لحظات هیجان‌انگیز و ترسناکی را به تصویر بکشد. در نهایت، این قسمت از سه‌گانه به شکلی نگران‌کننده به پایان می‌رسد: ادامه دارد…
