سری بازی‌های Battlefield همواره با مقیاس بزرگ و تنوع بی‌نظیر خود شناخته می‌شود. نقشه‌های وسیع، تخریب‌پذیری محیط و همکاری تیمی از ویژگی‌های بارز این سری هستند. در Battlefield 6، سازندگان تصمیم دارند همین احساس هیجان و غیرقابل پیش‌بینی بودن را به بخش تک‌نفره نیز وارد کنند. تجربه‌های اولیه نشان می‌دهد که این عنوان چیزی فراتر از یک بخش اضافی است؛ بلکه یک سفر جذاب و متنوع با هدف‌ها و ابزارهای جدید است که هر بار صحنه‌ها را تازه نگه می‌دارد.
تجربه‌ای متفاوت با تیم‌های متخصص
در این بخش، بازیکنان به عنوان یکی از اعضای تیم Dagger 1-3، یک گروه تخصصی از تفنگداران دریایی ایالات متحده در سال 2027 بازی خواهند کرد. هر یک از اعضای تیم نقش‌های منحصر به فردی دارند؛ کارتر به عنوان عنصر تهاجمی، مورفی به عنوان مهندس، Gecko در نقش شناسایی و لوپز به عنوان پشتیبان. اما نکته جالب این است که در این بخش نمی‌توان با لوپز بازی کرد، که این خود سوالاتی را در مورد طراحی داستان ایجاد می‌کند.
این قسمت به طرز جالبی صحنه‌های معمول تیراندازی اول شخص را با مدیریت تیمی ترکیب کرده است. هر مرحله شما را در نقش یک تفنگدار دریایی متفاوت قرار می‌دهد و به شما این امکان را می‌دهد که از قابلیت‌های خاص هم‌تیمی‌ها در میانه نبرد بهره ببرید. این سیستم هرچند پیچیده نیست، اما حس ضروری بودن همکاری را در تیم تقویت می‌کند و لایه‌ای از سرگرمی و تاکتیک را به بازی اضافه می‌کند.
چالش‌ها و تنش‌های جدید در هر مرحله
در طول تجربه عملی‌ام از این بخش، به سه مرحله متفاوت دسترسی داشتم و به وضوح متوجه شدم که چرا این مراحل انتخاب شده‌اند. هر یک از این مراحل به طرز قابل توجهی متفاوت بودند و هدف‌های آنها به طور مداوم سرعت و نوع بازی را تغییر می‌داد. این تنوع به حدی بود که در میانه مراحل، به خودم یادآوری می‌کردم که هنوز در همان مرحله هستم.
اولین مرحله‌ای که تجربه کردم، Operation Gladius نام داشت. این مرحله با یک صحنه نمادین از جنگ آغاز می‌شود: حمله به سواحل دشمن با یک وسیله نقلیه زرهی. از لحظه آغاز، طراحی این مرحله مرا شگفت‌زده کرد. گل و لای و دود دید من را محدود می‌کرد و انفجارها ساحل را به لرزه در می‌آورد. من به عنوان مسلسل‌چی باید سنگرها و نیروهای دشمن را نابود می‌کردم، و این به جای یک تجربه ساده، به یک چالش برای عبور از آوارها و حمایت از تیم تبدیل شد.
