من نیز همچون بسیاری از بچه‌های دهه 90، دوران کودکی‌ام را با تماشای برنامه‌های تلویزیونی مرتبط با هیولاها گذراندم و Digimon یکی از این برنامه‌ها بود. در حالی که جورج 8 ساله از بازی Digimon World 3 بر روی پلی استیشن 2 لذت می‌برد، بازی Digimon Story Cyber Sleuth که در سال 2015 عرضه شد و نسخه بهبودیافته آن در سال 2017، دوباره علاقه من به این مجموعه را زنده کرد. این بازی با حس نوستالژیک و سیستم‌های تکاملی منحصر به فردش، توانست خود را در میان سلطه همه‌جانبه Pokémon بر این ژانر متمایز نماید. Digimon Story: Time Stranger، یک دهه بعد از آن، بر همین پایه بنا شده اما این بار با داستانی بسیار جسورانه‌تر و مجموعه‌ای از شخصیت‌های جذاب.
داستانی از سفر در زمان
Time Stranger داستان یک قهرمان مخفی بی‌نام را روایت می‌کند که پس از روبرو شدن با یک درگیری آخرالزمانی به نام Shinjuku Inferno، به هشت سال قبل بازمی‌گردد تا راهی برای جلوگیری از وقوع آن پیدا کند. این شروع انفجاری به سرعت توجه شما را جلب می‌کند. داستان با ملاقات قهرمان با Inori Misono، دختری معمولی که به‌طور تصادفی با یک Digimon انسان‌نما به نام Aegiomon درگیر می‌شود، ادامه می‌یابد. این گروه سه نفره برای کشف راز مرموز Aegiomon به سفر می‌روند. با وجود احساساتی بودن فیلمنامه، پیوند بین Inori و Aegiomon به گونه‌ای آزمایش می‌شود که در نهایت به خوبی به پایان می‌رسد.
شخصیت‌های فراموش‌نشدنی
یکی از ناامیدی‌های جزئی در این بازی، ساکت بودن قهرمان است که گاهی باعث می‌شود صحنه‌های احساسی کمی سطحی به نظر برسند. در طول داستان، گروه اجرای قانون Shinjuku به قهرمانان کمک می‌کند، اما شخصیت‌های آن‌ها عمق کافی برای پیشبرد مکالمات را ندارند و این موضوع باعث می‌شود که به راحتی فراموش شوند. تنها شخصیتی که در این زمینه برجسته است، مونیکا سیمونز، دانشمند است که به دلیل حضور بیشتر در صحنه‌ها به یادماندنی‌تر می‌شود. سایر شخصیت‌ها مانند Kodai Kuremi و Shota Kuroi به حدی فراموش‌شدنی هستند که به سختی می‌توانم چیزی درباره آن‌ها بگویم.
گروه Digimon و دنیای دیجیتال
شخصیت‌های Digimon در این بازی به خوبی درخشیده و داستان حول محور Olympus XII، گروهی از دوازده Digimon الهی در سطح Mega که دنیای دیجیتال را مدیریت می‌کنند، می‌چرخد. این شخصیت‌ها بزرگ‌تر از زندگی هستند و تضاد شدیدی با انسان‌های خسته کننده در امنیت عمومی دارند. رفتار Bacchusmon، الهه شراب رومی، و Vulcanusmon، الهه آتش و آهنگری، به این شخصیت‌ها جذابیت می‌بخشد و آن‌ها را به نوعی قابل ارتباط می‌کند. این در حالی است که Time Stranger به خوبی از عناصر سفر در زمان برای توسعه شخصیت‌ها و داستان خود استفاده می‌کند.
نبردها و گیم‌پلی جذاب
نبردهای Time Stranger به یک سیستم RPG نوبتی سنتی پایبند هستند که بیشتر شبیه به بازی‌های Shin Megami Tensei یا Dragon Quest Monsters است تا انتخاب‌های همزمانی مانند Pokémon. این سیستم نبرد باعث می‌شود که تجربه بازی به شدت سرگرم‌کننده و جذاب باشد. با ترکیب این عناصر، Time Stranger به عنوان یکی از بهترین بازی‌های نقش آفرینی Digimon تا به امروز درخشیده است.
