کابوس‌ها بخشی اجتناب‌ناپذیر از زندگی همه ما هستند. از احساس عریانی در مکان‌های عمومی گرفته تا نگرانی از دست دادن دندان‌ها، این تجارب ناخوشایند می‌توانند شب‌ها ما را بیدار نگه‌دارند. اما آیا Little Nightmares 3 واقعاً قادر است این احساسات را در ما بیدار کند؟ این دنباله جدید در دنیای پلتفرمی و معمایی، بیشتر شبیه به بازگویی ناامیدکننده از دو قسمت قبلی است و ویژگی جدید آن، یعنی حالت Co-op، نتوانسته تغییرات قابل‌توجهی در فرمول بازی ایجاد کند.
داستان و شخصیت‌ها
در Little Nightmares 3، بازیکنان با دو شخصیت جدید به نام‌های Low و Alone آشنا می‌شوند. در آغاز بازی، شما باید انتخاب کنید کدام یک از این قهرمانان را کنترل کنید، در حالی که قهرمان دیگر یا تحت کنترل هوش مصنوعی قرار می‌گیرد یا توسط یک بازیکن دیگر در حالت Co-op بازی می‌شود. هر دو شخصیت توانایی‌های مشابهی دارند، اما با ابزارهای منحصر به فردی که برای حل معماها و مواجهه با چالش‌ها در اختیار دارند، تمایز پیدا می‌کنند.
گیم‌پلی و چالش‌ها
با وجود اینکه Low یک کمان برای شلیک به هدف‌ها و Alone یک آچار بزرگ برای شکستن موانع دارد، فضای محدودی برای آزمایش با این توانایی‌ها وجود دارد. معماها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به سادگی قابل حل هستند و این امر باعث می‌شود تا چالش‌های کمتری نسبت به نسخه‌های قبلی احساس شود. در طول سفر پنج‌ساعته بازی، کمتر با پازل‌های چالش‌برانگیز مواجه می‌شویم و احساس می‌شود که بیشتر در حال گذراندن وقت هستیم تا واقعاً درگیر ماجرا شویم.
محیط و طراحی مراحل
بازی Little Nightmares 3 در چهار فصل روایت می‌شود که هر کدام دنیای خاص خود را دارند. از محیط‌های شنی نکرópolis تا کارناوال‌های ترسناک و بیمارستان‌های دلخراش، هر فصل با طراحی زیبا و جزئیات دقیق خود، تجربه‌ای بصری را به ارمغان می‌آورد. با این حال، داستان و ترس در این دنیای جدید به اندازه دو قسمت قبلی جذاب و ترسناک نیستند.
نتیجه‌گیری
در نهایت، Little Nightmares 3 نتوانسته است انتظاراتی را که از یک دنباله موفق داریم، برآورده کند. اگرچه طراحی بصری و ایده‌های خلاقانه‌ای در پس‌زمینه بازی وجود دارد، اما کمبود چالش‌های واقعی و داستانی عمیق باعث می‌شود تا این سفر کابوس‌وار بیشتر شبیه یک تجربه سطحی و بی‌روح به نظر برسد. برای طرفداران سری، شاید این بازی تنها یک یادآوری از آنچه که قبلاً بوده است، باشد.
