سال 1991، زمانی که فیلم Terminator 2: Judgment Day به روی پرده‌های سینما رفت و دنیای وب متولد شد. در این دوران طلایی، بازی‌های ویدئویی در اوج محبوبیت خود بودند. حالا با بازی Terminator 2D: No Fate می‌توانید به گذشته‌ای برگردید که هنوز دنیای دیجیتال همه چیز را تحت تأثیر قرار نداده بود. این بازی به نوعی یک بازآفرینی از فیلم کلاسیک جیمز کامرون است که به‌صورت یک تجربه arcade شگفت‌انگیز و پر از اکشن طراحی شده است.
گیم‌پلی و طراحی بازی
توسعه‌دهنده این بازی، Bitmap Bureau، با ترکیب سبک تیراندازی سریع بازی‌هایی مانند Metal Slug و مبارزات تن به تن مشابه Streets of Rage، یک تجربه جذاب و خاطره‌انگیز خلق کرده است. طراحی زیبا و دقیق پیکسل آرت، مکان‌های کلیدی فیلم را در محیط‌های دوبعدی لایه‌بندی شده به‌تصویر کشیده که احساس گم‌شده‌ای از دهه نود را به بازیکنان منتقل می‌کند.
شخصیت‌ها و داستان
در این بازی، بازیکنان به‌عنوان شخصیت‌های مختلفی از جمله سارا کانر، جان کانر بزرگ شده در آینده جنگ‌زده سال 2029 و جان کانر کودک در دهه نود و البته T-800 بازی می‌کنند. هر شخصیت دارای سبک بازی متفاوتی است؛ به‌طور مثال، سارا می‌تواند دشمنان را با مشت خود از پای درآورد، در حالی که جان بزرگ شده نارنجک پرتاب می‌کند و T-800 با قدرت بدنی خود ضربات مهلکی وارد می‌کند. یادگیری چیدمان مراحل، محل قرارگیری دشمنان و الگوهای حمله رؤسای دشمنان از الزامات موفقیت در این بازی است.
چالش‌ها و پایان‌های مختلف
بازی در حالت داستانی به‌دقت به رویدادهای فیلم نزدیک می‌شود و به‌علاوه برخی از جزئیات را پر می‌کند، مانند حمله سارا به Cyberdyne که او را به بیمارستان Pescadero می‌برد. همچنین، بازی با ارائه پایان‌های جایگزین و حالت‌های اضافی، تجربه‌ای چندوجهی و قابل تکرار را فراهم می‌کند. این ‘سناریوهای چه می‌شد اگر؟’ به بازی افزوده می‌شوند و به بازیکنان این امکان را می‌دهند که مراحل را در مدت زمان کوتاهی دوباره تجربه کنند.
نوستالژی و لذت بازی
هرچند که چالش‌ها و مدت زمان کوتاه مراحل ممکن است برای برخی گیمرها خیلی قدیمی به نظر برسد، اما برای طرفداران فیلم و دوران بازی‌های کلاسیک، No Fate یک سفر جذاب به گذشته است. این بازی به‌عنوان یک نامه عشق به فیلم Terminator 2 و بازی‌های آرکید کلاسیک، با ترکیب مؤلفه‌های مختلف به یکی از بهترین بازی‌های Terminator در سال‌های اخیر تبدیل شده است.
