وقتی دو هنرمند جوان و بااستعداد بریتانیایی را در یک زندان تصور کنید، نتیجه‌اش فیلمی به نام «وستمن» خواهد بود. این درام زندانی، با بازی دیوید جانسون و تام بلیت، داستان دو زندانی را روایت می‌کند که مجبورند در یک سلول مشترک زندگی کنند. جانسون در نقش تیلور، زندانی است که به آزادی مشروط نزدیک می‌شود و به دنبال فرصتی برای بازگشت به زندگی و ارتباط مجدد با فرزندش است. اما ورود دی، با بازی بلیت، تهدیدی برای آزادی نزدیک تیلور به حساب می‌آید.
فضای واقعی و احساسی فیلم
این فیلم که نخستین تجربه کارگردانی کَل مک‌مو است، به همت فیلیپ بارانتینی، کارگردان فیلم «نوجوانی»، ساخته شده و بخشی از آن در یک زندان متروکه در شپتون مالی و بخشی دیگر در استودیویی در انفیلد فیلم‌برداری شده است. این انتخاب لوکیشن واقعی، به شدت بر جو و احساس فیلم تأثیر گذاشته است. بلیت در این باره می‌گوید: “ما فضایی را خلق کردیم که حس فشاری دائمی را به مخاطب منتقل می‌کند و به نوعی زندان را به یک دیگ بخار تبدیل می‌کند که به تدریج در حال انفجار است.”
روایت واقعی و انسانی
جانسون تأکید می‌کند که این حس واقع‌گرایی، هدف اصلی آنها بوده است. او می‌گوید: “ما تصمیم گرفتیم که فیلمی درباره زندان بسازیم. نسخه هالیوودی معمولاً به بزهکاری و زورگویی می‌پردازد، اما ما به دنبال روایت واقعی انسان‌ها و سیستم قضایی بودیم که پیامدهای عمیقی به همراه دارد.” این فیلم با ۱۸ روز فیلم‌برداری بسیار فشرده و پرتنش ساخته شده است.
