گور وربینسکی همیشه با نگاهی انقلابی به سینما نزدیک شده است. او با بازسازی «The Ring» قواعد بازسازیهای بد هالیوود را شکست و توانست با اقتباس از یک بازی پارک دیزنی، «دزدان دریایی کارائیب» را به یک بلوک باکس دیدنی تبدیل کند. حال، پس از مدتی، او با فیلم “Good Luck, Have Fun, Don’t Die” به عرصه سینما بازگشته است؛ فیلمی جنجالی که به بررسی پیامدهای وحشتناک هوش مصنوعی میپردازد.
داستان فیلم و بازیگران
در این فیلم، سام راکول در نقش یک مسافر زمان با چشمان پرشور ظاهر میشود که به دوران ما برمیگردد تا به ما درباره عواقب وخیم آینده هشدار دهد. گور وربینسکی در توضیح انتخاب راکول به عنوان بازیگر اصلی میگوید که انرژی خاص او به خوبی با فضای فیلم هماهنگ است. او همچنین به این نکته اشاره میکند که در فضای مستقل، انتخاب بازیگران به شکل دلخواه راحتتر است. در کنار راکول، بازیگرانی همچون مایکل پنا، جونو تمپل، زازی بیتز، هالی لو ریچاردسون و آسم چودری نیز در این فیلم حضور دارند.
چالشهای تولید و نگاه به آینده
وربینسکی که معمولاً با بودجههای کلان استودیوهای بزرگ کار کرده، این بار به سمت تولید مستقل رفته است. او در این باره میگوید: “تولید محتوای اصلی همیشه دشوار است. هر فیلم به معجزات مداوم نیاز دارد.” او برای تأمین بودجه فیلم مجبور به پیشفروش آن به بازارهای خارجی شده و از هر بخش بودجه به بهترین نحو استفاده کرده است. به اعتقاد او، هالیوود اکنون در یک چرخه مرگ خودتحقیرآمیز به سر میبرد، اما او همچنان امیدوار است. او به طور نمادین اشاره میکند که شاید با سقوط غولهای سینما، ما بتوانیم به عنوان یک گروه از “موشها” به بقا ادامه دهیم.