با بازگشت هیجان‌انگیز لئون کندی، بازی Resident Evil Requiem به خوبی توانسته است تعادلی میان اکشن خالص و ترس بقا ایجاد کند. پیش از اینکه فرصت تجربه بازی را پیدا کنم، درباره توانایی کپ‌کام در خلق یک تجربه منسجم میان دو شخصیت لئون و گریس، که به عنوان پروتاگونیست آسیب‌پذیر جدید در سری شناخته می‌شود، تردید داشتم. دگرگونی میان سبک‌های کاملاً متفاوت آن‌ها به نظر می‌رسید که می‌تواند غیرقابل قبول باشد، اما خوشبختانه، تجربه سه ساعته من از این بازی نشان داد که این طراحی به خوبی عمل می‌کند و فراتر از ترکیب بهترین‌های Resident Evil است.
تجربه‌ای متفاوت با دو پروتاگونیست
بازی با یک معرفی کوتاه از لئون آغاز می‌شود و حس نوستالژیک Resident Evil 4 به سرعت به من منتقل می‌شود. لئون با یک تبر مرگبار به میدان می‌آید که به او این امکان را می‌دهد تا دشمنان را به طور بی‌رحمانه‌ای از پای درآورد. او می‌تواند تبرهایی را که در دنیای بازی پیدا می‌کند، پرتاب کند و حرکات نهایی جدیدی مانند شلیک به چانه دشمنان را نیز انجام دهد. حالا لئون به یک موجود مرگبار تبدیل شده که با زنجیر برقی خود، گورخواب‌ها را به راحتی از بین می‌برد.
بعد از گذشت ۱۵ دقیقه، بازی به گریس آشفرا، پروتاگونیست دوم، منتقل می‌شود. تجربیات من از گریس بلافاصله بعد از رویدادهای دمو قبلی آغاز می‌شود. در حالی که لئون به سرعت و با شجاعت به نبرد می‌پردازد، گریس در محیطی سرد و آرام با چالش‌های مختلفی مواجه می‌شود. او با اسلحه‌های کوچک و محدودی که در محیط پیدا می‌کند، باید به بقا ادامه دهد. در حالی که لئون می‌تواند زامبی‌ها را با لگد از پا درآورد، گریس تنها می‌تواند با یک هل ساده از خود دفاع کند.
موجودات ترسناک و چالش‌های جدید
موجودات جدیدی که در Resident Evil Requiem معرفی شده‌اند، تجربه ترس و وحشت را به سطح جدیدی می‌برند. یکی از این موجودات، هیولای غول‌پیکر به نام Chunk است که با ورودش به فضاهای بازی، حس خطر را به شدت افزایش می‌دهد. برای زنده ماندن در برابر این موجودات، گریس باید به دقت و با احتیاط عمل کند و از مواجهه مستقیم با دشمنان جدید اجتناب نماید. در حالی که سال گذشته یک دشمن جدید به نام Stalker معرفی شده بود، به نظر می‌رسد در این بازی تعداد بیشتری از موجودات تهدیدکننده وجود خواهد داشت که تجربه را دستخوش تغییرات می‌کند.
