فیلم Threads که در سال 1984 به کارگردانی میک جکسون ساخته شد، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی از تاثیرات بمب هسته‌ای بر زندگی انسان‌ها و جامعه را به تصویر می‌کشد. این فیلم تلویزیونی بریتانیایی، با روایت وحشتناک و بی‌رحمانه‌اش از ویرانی‌های ناشی از جنگ هسته‌ای، به یکی از آثار کلاسیک سینمای بریتانیا تبدیل شده است و هنوز هم پس از گذشت چهار دهه، قدرت و تاثیر خود را حفظ کرده است.
نگرانی‌های کارگردان از بازسازی
اخیراً اعلام شده است که یک نسخه جدید از Threads توسط شرکت تولید بریتانیایی Warp Films در حال ساخت است. این خبر به خودی خود هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد، اما اظهارات امیلی فِلر، مدیر ارشد محتوای این شرکت، درباره اینکه بازسازی آنها می‌خواهد «چگونگی تاب‌آوری و ارتباطات انسانی را به عنوان منبع امید در زمان‌های دشوار» به نمایش بگذارد، نگرانی‌هایی را برای میک جکسون به همراه داشته است.
او در گفتگو با رسانه‌ها ابراز کرده که این تصور از امید در فیلمی که به شدت بر واقعیت‌های تلخ جنگ هسته‌ای تاکید دارد، نگران‌کننده است. جکسون می‌گوید: «تاب‌آوری روح انسان یک مفهوم درام است، اما امید در جنگ هسته‌ای جایی ندارد. امیدی که همه‌چیز در نهایت خوب خواهد شد، واقعیت ندارد.» با این حال، او به استعداد و توانمندی تیم جدید تولید کننده یعنی Warp Films ابراز امیدواری کرده و کارهای قبلی آنها را ستایش کرده است.
تاثیر lasting Threads بر کارگردان
میک جکسون به یاد می‌آورد که ساخت این فیلم تجربه‌ای بسیار دشوار و پرتنش برای او بوده است. او می‌گوید: «این فیلم مرا دیوانه کرد. مجبور بودم ذهنم را با این تصاویر وحشتناک پر کنم و بعد از آن سخت بود که بتوانم آنها را فراموش کنم. حتی به چیزهای روزمره نگاه می‌کردم و آنها را به صورت ویران‌شده می‌دیدم. انگار که یک واقعیت جایگزین برای خودم ساخته بودم.»
بنابراین، بیش از 40 سال بعد، Threads همچنان به عنوان یک اثر فراموش‌نشدنی در تاریخ سینما باقی مانده است.
