فیلم انیمیشنی «کهکشان سوپر ماریو» داستانی را روایت می‌کند که در آن پرنسس روزالینا با صداپیشگی بری لارسون توسط باوزر جونیور به اسارت گرفته می‌شود. در این میان، پرنسس پیچ و ماریو با صداپیشگی کریس پرت، در تلاش برای نجات او هستند. این فیلم که به نوعی دنباله‌ای بر بازی محبوب سوپر ماریو گالکسی است، به نظر می‌رسد که نتوانسته جذابیت‌های لازم را برای تماشاگران ایجاد کند.
طرح داستانی و شخصیت‌ها
متاسفانه، طرح داستانی فیلم بسیار ضعیف است و بیشتر به صورت یک سری از لحظات پراکنده شکل گرفته است. در این داستان، روزالینا به عنوان مادر ستاره‌های چندرنگ معرفی می‌شود و به دست باوزر جونیور ربوده می‌شود. ماریو و برادرش لوئیجی در این مسیر با یوشی آشنا می‌شوند و به پرنسس پیچ کمک می‌کنند تا روزالینا را نجات دهند. با این حال، هیچ یک از این لحظات احساس عمیق یا هدفمندی را منتقل نمی‌کند و تماشاگران احتمالاً هیچ یک از این صحنه‌ها را به خاطر نخواهند سپرد.
ستارگان و صداپیشگان
با وجود اینکه فیلم به ستارگان مشهوری مانند بری لارسون و کریس پرت تکیه دارد، بسیاری از تماشاگران ممکن است نتوانند صدای آن‌ها را تشخیص دهند. در واقع، صداپیشگان مانند دونالد گلاور و بننی سفدی تحت تأثیر شخصیت‌های خود قرار گرفته‌اند و به نظر می‌رسد که بیشتر به دنبال کسب درآمد بوده‌اند تا ایجاد تأثیر در داستان. حتی تلاش‌هایی برای ایجاد یک داستان احساسی و تحول شخصیت باوزر نیز به شکست انجامیده و هیچ چیز از آن به یادگار نمی‌ماند.
سرعت و سرگرمی
اگرچه فیلم به لحاظ بصری و سرعت حرکت، تماشاگران جوان را سرگرم می‌کند، اما فاقد جوهره و شوخی‌هایی است که در انیمیشن‌های موفق‌تر دیده می‌شود. صحنه‌های شلوغ و پر از حرکت ممکن است برای بچه‌ها جذاب باشد، اما بزرگ‌ترها ممکن است به دنبال لحظات کمدی و احساسی بیشتری باشند. در مقایسه با انیمیشن‌های مشابه، این فیلم به ندرت تماشاگران را به خنده می‌آورد و فاقد لحظات ماندگار است.
نتیجه‌گیری
در نهایت، «کهکشان سوپر ماریو» با وجود استفاده از دنیای جذاب بازی‌ها و صداپیشگان معروف، نتوانسته انتظارات را برآورده کند. این فیلم بیشتر به یک جمع‌آوری لحظات پراکنده شبیه است تا یک داستان منسجم و ماندگار. برای طرفداران واقعی سوپر ماریو، شاید تنها نکته مثبت، یادآوری لحظات نوستالژیک بازی‌ها باشد، اما فراتر از آن، این اثر چیزی برای ارائه ندارد.
