فیلم ‘وسواس’ اثر کارگردان جوان و بااستعداد کوری بارکر، داستانی متفاوت و هیجان‌انگیز را درباره عشق و عواقب ناشی از آن روایت می‌کند. در این فیلم، شخصیت اصلی، بیئر، با بازی مایکل جانستون، به شدت به دوستی‌اش نیکی، با بازی ایندی ناورته، علاقه‌مند است، اما جرئت بیان احساساتش را ندارد. در یک لحظه ناگهانی، او با استفاده از یک جادوئی کوچک، آرزوی خود را بیان می‌کند و به طرز غیرمنتظره‌ای نیکی به او علاقه‌مند می‌شود.
خطرات آرزو کردن
اما این عشق ناگهانی عواقبی شگفت‌انگیز و خطرناک به همراه دارد. بیئر، با وجود هشدارهایی که درباره اثرات نامطلوب این جادو دریافت می‌کند، تصمیم می‌گیرد آرزوی خود را مطرح کند و نتیجه آن چیزی است که هیچ‌کس انتظارش را ندارد. با گذشت زمان، نیکی به طرز فزاینده‌ای غیرقابل کنترل و خشن می‌شود و این موضوع داستان را به سمت تعلیق و وحشت می‌کشاند.
تجربه‌ای ترسناک و جذاب
بارکر، در دومین فیلم بلند خود بعد از ‘شیر و سیرال’، به خوبی توانسته است ترس و تنش را به شکلی مهارت‌آمیز به تصویر بکشد. بازی ایندی ناورته به عنوان نیکی، با تحولاتی که در شخصیتش ایجاد می‌شود، لحظات دیدنی و فراموش‌نشدنی را خلق می‌کند. صحنه‌های خلاقانه‌ای مانند یک ناهار غیرمعمول، یک مهمانی اعصاب‌خردکن و یک صحنه تصادف ویرانگر، از جمله نقاط قوت این فیلم هستند.
تجدید نظر در داستان‌های قدیمی
‘وسواس’ با الهام از داستان کوتاه کلاسیک ‘پای میمون’ به بررسی ابعاد پیچیده عشق و وسواس می‌پردازد. این فیلم به زیبایی و به طور خلاقانه، مفاهیم قدیمی را به چالش می‌کشد و به بیننده این امکان را می‌دهد که به عمق احساسات انسانی و عواقب ناشی از آن فکر کند. با وجود اینکه ایده اصلی ممکن است آشنا به نظر برسد، نحوه پردازش و روایت آن به گونه‌ای است که تماشاگر را مجذوب خود می‌کند.
