در دنیایی که فناوریهای هوش مصنوعی به تدریج در حال نفوذ به همه جنبههای زندگی ما هستند، هنرهای دستساز و خالص به عنوان یک پدیده نوظهور جلوهگر میشوند. بازی Out of Words نمایشی از این هنر است؛ یک پلتفرمر دو بعدی با تکنیک استاپ موشن که تمام اجزای آن، از هر چمن و خزه، با دست ساخته شده است. داستان این بازی که از شعری نوشته مورتن سوندگارد، شاعر دانمارکی الهام گرفته شده، به زیبایی موضوعات زبان، ارتباط و ارتباط انسانی را بررسی میکند.
داستانی از دو دوست صمیمی
شخصیتهای قابل بازی در این داستان، کورت و کارلا، دوستان صمیمیای هستند که در دوران نوجوانی با احساسات پیچیدهتری نسبت به یکدیگر مواجه میشوند. اما در یک لحظه بحرانی، به خاطر عدم بیان احساسات خود، کلمات و حتی دهانشان را از دست میدهند و به دنیایی جادویی به نام وکابولانتیس منتقل میشوند. در این دنیای جدید، دهان آنها به موجودی بامزه به نام Aleph تبدیل میشود که در طول سفرشان قدرتهایی را به آنها میدهد.
گیمپلی و محیطهای جذاب
در طول نمایشی که از بازی داشتم، با چندین مرحله مختلف رو به رو شدم که هر کدام حس و حال خاصی را منتقل میکرد. یکی از مراحل ابتدایی، کمک به یک شاهزاده برای خارج شدن از گل و لای با موتورسیکلتش بود که با انیمیشنهای جذاب و سرگرمکنندهاش، لحظات مفرحی را رقم میزد. تیم توسعهدهندگان با تلاشهای بسیار، صدها پروتوتایپ مختلف را برای هماهنگی داستان با گیمپلی طراحی کردهاند و این نشان از اهمیت روایت در این اثر دارد.
فضای هنری و تکنیکهای بصری
فضای بازی با استفاده از تکنیکهای نورپردازی هنری و بکه، زیبایی و عمق بیشتری پیدا کرده است. هر جزئی از محیط، از سنگ و خزه گرفته تا گل، با دقت و عشق ساخته شده تا تجربهای بینظیر و جذاب برای بازیکنان به ارمغان آورد. بهطور کلی، Out of Words نه تنها یک بازی جذاب، بلکه یک اثر هنری است که میتواند به تفکر درباره ارتباطات انسانی و زبان کمک کند.