یک مطالعه تازه نشان داده است که جوانان مرد بازی‌کننده در بریتانیا، دو برابر بیشتر از دیگران به نظریه‌های توطئه باور دارند. این آمار از گزارشی جدید به دست آمده که توسط موسسه تحقیقاتی More in Common و موسسه داستان‌سرایی AKO در دانشگاه هنرهای لندن انجام شده است. در این تحقیق، هزاران جوان بریتانیایی درباره نظرات خود مورد پرسش قرار گرفتند و بر اساس میزان استفاده از بازی‌های ویدیویی طبقه‌بندی شدند.
بازی‌های ویدیویی به عنوان ابزاری برای ارتباط
هدف یکی از بخش‌های این مطالعه، شناسایی این موضوع بود که آیا بازی‌های ویدیویی می‌توانند ابزاری کارآمد برای ارتباط با افرادی باشند که از رسانه‌های اصلی دور شده و به اطلاعات نادرست و شایعات اعتماد کرده‌اند. جالب آنکه گروهی از بازی‌کنندگان که بیشتر به این نظریه اشاره کردند که “گروه‌های مخفی در حال کنترل رویدادهای جهانی هستند”، همچنین بیان کردند که چهار برابر بیشتر از دیگران اعتماد به نفس دارند که قادر به شناسایی اطلاعات نادرست خواهند بود.
گروه سنی 18 تا 24 ساله: چالش‌ها و فرصت‌ها
در این مطالعه، 2000 مرد بریتانیایی در سنین 18 تا 24 سال مورد بررسی قرار گرفتند. این گروه که به “اسکرول‌کنندگان شکاک” مشهورند، 10 درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند و در عین حال از نظر مالی در وضعیت نامناسبی قرار دارند و بیشتر در بدهی هستند. این گروه به طور کلی از تماشای تلویزیون، گوش دادن به رادیو یا خواندن روزنامه کمتر استقبال می‌کنند و بیشتر به اخبار و گزارشات در یوتیوب، پادکست‌ها یا شبکه‌های اجتماعی اعتماد دارند.
بازی‌های ویدیویی: راهی برای فرار یا تغییر
اما آیا بازی‌های ویدیویی می‌توانند به این گروه کمک کنند؟ این موضوع هنوز مشخص نیست. مطالعه نشان می‌دهد که اعضای این گروه بازی‌های ویدیویی را به عنوان یک راه فرار و فضایی بدون ایدئولوژی سیاسی ارزشمند می‌دانند. به طور کلی، این گروه بازی‌ها را به عنوان جایگزینی برای واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی ناخوشایند خود تلقی می‌کنند و تمایل دارند که همین‌طور باقی بمانند.
نتایج ناامیدکننده اما مثبت
زمانی که به این گروه بازی‌هایی با پیام‌های غیرمستقیم ارائه شد، نتایج به دست آمده “مختلط” بود. به ویژه بعد از توضیح هدف بازی‌ها، برخی از شرکت‌کنندگان احساس خیانت کردند. با این حال، اگرچه بازی‌های ویدیویی ممکن است مسیر مناسبی برای تغییر باورها نباشند، این مطالعه نشان می‌دهد که این بازی‌ها می‌توانند جنبه‌های مثبتی در زندگی گروهی که احساس حاشیه‌نشینی می‌کند، داشته باشند و فضایی برای هم‌فکری فراهم کنند. در نهایت، در حالی که احتمالاً این گروه به دنبال بازی‌هایی نیستند که به طور خاص به مقابله با نظریه‌های توطئه پرداخته باشند، اما بازی‌هایی که تفکر انتقادی را تشویق می‌کنند، می‌توانند مفید واقع شوند.
