در پاریس، یک روانشناس با استعداد به نام دکتر لیلیان استاینر (با بازی جودی فاستر) درگیر یک معما می‌شود. او مشکوک است که یکی از مراجعینش به قتل رسیده باشد. این فیلم به کارگردانی ربکا زلوتوفسکی، با نگاهی تازه به شخصیت‌های روانشناس، به بررسی ابعاد جدیدی از این قشر می‌پردازد.
بازگشت به دنیای روانشناسی
پس از موفقیت فیلم «کودکان دیگران»، زلوتوفسکی دوباره با ویرجینی افیرا همکاری کرده است. افیرا در این فیلم نقش مادری را ایفا می‌کند که درگیر یک معمای مرگ مشکوک است. اما جودی فاستر به عنوان شخصیت اصلی، فضای داستان را به دوش می‌کشد و به نوعی یادآور نقش‌های قبلی‌اش در فیلم‌های معمایی است.
چالش‌های دکتر استاینر
دکتر استاینر در یک آپارتمان زیبا در پاریس زندگی می‌کند، اما او با مشکلاتی جدی دست و پنجه نرم می‌کند. بیمارانش به او پشت می‌کنند و همسایه‌ها او را مورد انتقاد قرار می‌دهند. پس از مرگ مراجعش، او برای نخستین بار در سال‌ها به شدت دچار بحران عاطفی می‌شود. این بحران باعث می‌شود که او به دنبال کشف حقیقت مرگ مراجعش برود.
سفر به دنیای رازها
داستان زمانی پیچیده‌تر می‌شود که دختر مراجع متوفی، والری (با بازی لوآنا باجرامی)، به دکتر استاینر مراجعه می‌کند و او را به جستجوی حقیقت وادار می‌کند. این روانشناس که تحت تأثیر یک هیپنوتیزور قرار گرفته، تصمیم می‌گیرد تا به بررسی ابعاد پنهان زندگی مراجعش بپردازد و در این راه از کمک دوست سابقش، گابریل (با بازی دانیل اوتویل) استفاده می‌کند.
زیبایی بصری و محتوای داستان
از لحاظ بصری، «زندگی خصوصی» به طرز شگفت‌انگیزی زیباست. فیلمبرداری جورج لچاپتوا و طراحی تولید کاتیا ویزکپ ترکیبی از زیبایی‌های بصری را به نمایش می‌گذارد. اما در عین حال، نقدی بر موضوع هویت یهودی و چالش‌های آن در زندگی شخصیت‌ها وجود دارد که به نظر می‌رسد چندان عمیق نیست.
نتیجه‌گیری
با وجود نقاط ضعف در داستان، «زندگی خصوصی» یک تجربه سینمایی سرگرم‌کننده است که با بازی درخشان جودی فاستر و دیگر بازیگران، تماشاگر را غرق در دنیای اسرارآمیز خود می‌کند. این فیلم به نوعی یک پیش‌غذا سینمایی جذاب است که لحظات سرگرم‌کننده و خاصی را برای بینندگان به ارمغان می‌آورد.
