کریستوفر نولان، کارگردانی که هیچ‌کس مانند او فیلم نمی‌سازد، با خلق آثاری فراموش‌نشدنی از جمله «یادآوری» و «دنبال کردن»، همواره مرزهای داستان‌سرایی و سینما را جابه‌جا کرده است. او با استفاده از بودجه‌های کلان و صحنه‌های اکشن واقعی، توانسته است نسل جدیدی از ستاره‌های سینما را به خود جذب کند. از «تلقین» و «میان‌ستاره‌ای» گرفته تا «دانکرک» و «سه‌گانه شوالیه تاریکی»، نولان همواره به شیوه خاص خود عمل کرده و اجراهای شگفت‌انگیزی از بازیگران بزرگی همچون لئوناردو دی‌کاپریو، کریستین بیل و متیو مک‌کانهی ارائه داده است. در دنیای سینما که بیشتر تحت سلطه دنباله‌ها و بازسازی‌ها است، او توانسته است آثار اورجینالی خلق کند که به یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای سینمایی تبدیل شوند.
رتبه‌بندی فیلم‌های کریستوفر نولان
حضور هر فیلم جدید از نولان، یک رویداد مهم برای سینما دوستان به حساب می‌آید. به همین دلیل، با انتشار فیلم حماسی جدید او با عنوان «اودیسه» در سینماهای IMAX، به بررسی و رتبه‌بندی 13 فیلم کریستوفر نولان پرداخته‌ایم. این آثار به ترتیب زمان ساختشان ارائه نشده‌اند، که خود به نوعی ادای احترامی به خلاقیت نولان است.
13) بی‌خوابی (2002)
اگر در فیلمی از کریستوفر نولان حضور داشته باشید، احتمالاً خواب راحتی نخواهید داشت. در «بی‌خوابی»، کارآگاه ویل دورمر (با بازی آل پاچینو) تحت تاثیر احساس گناه و نور دائمی روز در یک شهر آلاسکایی قرار دارد. این فیلم، که بازسازی یک تریلر نروژی است، به عنوان یکی از آثار کمتر شناخته شده نولان شناخته می‌شود. با این حال، اگر بار دیگر به آن نگاه کنید، متوجه خواهید شد که این فیلم یک مطالعه روانشناختی جذاب از مردی در آستانه فروپاشی است. بازی شگفت‌انگیز رابین ویلیامز در نقش یک قاتل به ظاهر مهربان، به این اثر عمق بیشتری می‌بخشد.
12) دنبال کردن (1998)
سال‌ها قبل از این‌که نولان به ساخت بزرگ‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بپردازد، او یکی از کوچک‌ترین آثار خود را با عنوان «دنبال کردن» ساخت. با وجود بودجه میکروسکوپی آن، این فیلم به وضوح نشان‌دهنده سبک نولان است. داستانی پارانوئید و جنایی که به صورت غیرخطی روایت می‌شود، با پیچش‌هایی که تا آخرین لحظه ادامه دارد. شخصیت اصلی (با بازی جرمی تئوبالد) به دنبال افراد جالب توجه می‌گردد و سپس به دنیای جرم و جنایت کشیده می‌شود. این فیلم در لندن و به صورت سیاه و سفید فیلمبرداری شده و به نوعی نولان را به عنوان یک کارگردان با استعداد معرفی می‌کند.
