چهار سال پس از وقوع جنایتی وحشتناک که منجر به قتل گرابر (با بازی ایتن هاک) شد، فینی بلیک (میسون تیمز) در تلاش است تا با عواقب روحی آن تجربه هولناک کنار بیاید. در این میان، خواهرش گوئن (مدلین مک‌گرا) با رویاهایی پیشگویانه مواجه می‌شود که به ناپدید شدن پسران 25 سال پیش و نقش احتمالی مادرشان در این پرونده اشاره دارد.
بازگشت به دنیای ترس و راز
فیلم ترسناک “تلفن سیاه” که در سال 2021 به شدت مورد توجه قرار گرفت، مخاطبان را در موقعیت‌های خطرناک و مرگبار قرار می‌داد. حالا با گذشت چهار سال، دنباله‌ای به نام “تلفن مشکی 2” به سینماها آمده که سعی دارد با رویکردی متفاوت، داستانی جدید روایت کند. این دنباله به نوعی تلاش می‌کند تا بر جنبه‌های روانی و آسیب‌های روحی شخصیت‌ها تمرکز کند، اما به نظر می‌رسد که در ایجاد حس دلهره و ترس به اندازه نسخه اول موفق نیست.
شخصیت‌ها و چالش‌های جدید
اسکات دریکسون، کارگردان، به همراه همکار نویسنده‌اش سی. رابرت کارگیل، آسیب‌های روحی فینی را به عنوان محور اصلی داستان قرار داده‌اند. فینی که اکنون در مدیریت خشم و یادآوری‌های ناخواسته از دوران اسارت خود با گرابر دست و پنجه نرم می‌کند، به دنبال راه‌هایی برای کنار آمدن با گذشته‌اش است. در این مسیر، خواهرش گوئن نیز با رویاهایی در مورد مادرشان و تجربیاتش در یک اردوگاه زمستانی مواجه می‌شود. او به همراه دوستش ارنی (میگل مورا) و فینی به سمت اردوگاه می‌روند، جایی که با تهدیدهای روح گرابر مواجه می‌شوند.
تحلیل نهایی
این دنباله با وجود داشتن نکات قوتی همچون بازی‌های متعهدانه و لحن سرد، هرگز به طور کامل قانع‌کننده نیست. صحنه‌های ترسناک وجود دارد، اما فیلم نمی‌تواند به خوبی حس وحشت لحظه به لحظه را منتقل کند. تمرکز بر روی گوئن و ترس‌های وجودی او از بیماری روانی و مرگ، به خوبی در داستان گنجانده شده، اما در انتها به موانع مرسوم‌تری می‌رسد. به طور کلی، “تلفن مشکی 2” دنباله‌ای جذاب است که به رغم تلاش‌هایش، نتوانسته به اندازه نسخه اول تأثیرگذار باشد.
