آلفا، دختر سیزده‌ساله‌ای که با بازی ملیسا بوروس به تصویر کشیده شده، در یک مهمانی به‌طرز عجیبی خالکوبی می‌شود و پس از آن به بیماری‌ای مبتلا می‌شود که او را به سنگ تبدیل می‌کند. این داستان تلخ و عاطفی نه‌تنها به دغدغه‌های نوجوانی می‌پردازد، بلکه ابعاد عمیق‌تری از مرگ و از دست دادن را نیز بررسی می‌کند.
بازگشت جولیا دوکورنو
جولیا دوکورنو، کارگردان جوان و بااستعداد، که پیش از این با فیلم‌های «Raw» و «Titane» توانسته بود توجه‌ها را جلب کند، با آلفا به دنیای سینما بازگشته است. این فیلم به‌عنوان یک مراقبه درباره غم و اندوه، به‌ویژه از رویدادهای تاریخی مانند شیوع بیماری ایدز الهام گرفته است و در عین حال به چالش‌های اجتماعی معاصر نیز می‌پردازد.
بازیگری برجسته ملیسا بوروس
ملیسا بوروس، بازیگر تازه‌کار، در نقش آلفا به خوبی از عهده این چالش برآمده است. او تصویری از یک دختر تندخو و سرکش را به نمایش می‌گذارد که در مهمانی‌های نوجوانی به سر می‌برد و ناگهان با واقعیت‌های تلخ زندگی مواجه می‌شود. صحنه آغازین فیلم، که در آن خالکوبی بر روی بازوی او حک می‌شود، به طرز هنرمندانه‌ای پیچیدگی‌های جسمی و روحی شخصیت آلفا را به تصویر می‌کشد.
تجربه‌های عاطفی و چالش‌های خانوادگی
گلشیفته فراهانی در نقش مادر آلفا، که پزشک نیز هست، به زیبایی از عواطف و چالش‌های ناشی از شیوع بیماری پرده‌برداری می‌کند. او در صحنه‌های فلاش‌بک، به‌ویژه در لحظاتی که در اوج بحران کار می‌کند، بسیار درخشان ظاهر می‌شود. طاهر رحیم نیز در نقش عموی آلفا، با بازی تکان‌دهنده‌اش، ابعاد عاطفی بیشتری به داستان می‌دهد و ارتباطات او با آلفا و مادرش لحظات احساسی عمیقی را خلق می‌کند.
تحلیل و بررسی فیلم
آلفا به‌عنوان یکی از آثار کمتر موفق دوکورنو، همچنان تجربه‌ای تأثیرگذار و غمگین است. این فیلم با تمرکز بر موضوعات اجتماعی مانند اعتیاد و مشکلات خانواده‌های مهاجر، به واقعیت‌های تلخی از زندگی معاصر می‌پردازد. اگرچه ممکن است پرده سوم فیلم چالش‌برانگیز باشد و صبر تماشاگر را آزمایش کند، اما دوکورنو در نهایت موفق می‌شود داستان را به شکلی رضایت‌بخش به پایان برساند. این فیلم به‌خوبی نشان‌دهنده تحول و غم‌های انسانی است و تجربه‌ای جذاب برای علاقه‌مندان به سینما محسوب می‌شود.
