سریال محبوب Stranger Things پس از نه سال، پنج فصل و چهل و دو قسمت، به پایان خود رسید. قهرمانان ما آخرین نبرد خود را در هاوکینز، ایندیانا به انجام رساندند و از یک فاجعه بزرگ جلوگیری کردند. در نهایت، آنچه که در دنیای معکوس (Upside Down) بود، دوباره به حالت عادی (Rightside Up) بازگشت. با وجود تمام گمانهزنیها و نظریهپردازیها، هیچ مرگ عمدهای در این قسمت رخ نداد و هیچ اتفاق غیرمنتظرهای در پایان آن وجود نداشت. اما آیا این واقعا بد است؟ در حقیقت، این انتخاب به نوعی نشاندهنده احترام برادران دافر به قهرمانان هاوکینز بود.
انتظارات و واقعیتها
در روزهای منتهی به این پایان بزرگ، به نظر میرسید مخاطبان به توافقی جمعی رسیدهاند: اگر در این قسمت هیچ قربانی بزرگ یا مرگهای دردناک وجود نداشته باشد، به معنای خیانت به طرفداران خواهد بود. این طرز فکر بهویژه با توجه به تجربیات قبلی ما در زمینه داستانهای مشهور، مانند مرگهای غافلگیرکننده در سریالهایی نظیر Game Of Thrones، شکل گرفته است. با این حال، شاید برادران دافر به ما یادآوری کردند که پایانهای موفق لزوماً نیازی به قربانی کردن قهرمانان ندارند.
پایان خوش و معنادار
در حالی که برخی از طرفداران انتظار داشتند که با احساساتی غمانگیز و مرگهای دردناک خداحافظی کنند، برادران دافر نشان دادند که میتوان پایانی خوش و معنادار برای شخصیتهای داستان به وجود آورد. در این فصل، به جای اینکه بر روی مرگ و فاجعه تمرکز کنیم، بر روی پیروزیها و امیدها تاکید شد. این تصمیم نه تنها برای طرفداران بلکه برای خود شخصیتها نیز شایسته بود و نشاندهنده اهمیت سفر آنها در طول این سالها بود.