فیلم “چگونه یک قتل حسابی انجام دهیم” داستان بی‌رحمانه‌ای از انتقام و ثروت را به تصویر می‌کشد. بکِت ردفلوی (با بازی گلن پاول)، مردی عادی که از ارثیه‌اش توسط پدربزرگ میلیاردرش (اد هریس) محروم شده، تصمیم می‌گیرد تا با نقشه‌ای مرگبار، حق خود را از آن خود کند. این داستان در حالی آغاز می‌شود که بکِت در حال انتظار برای اعدام است و چهار ساعت تا اجرای حکم باقی مانده است. او در این زمان، داستان زندگی‌اش را برای یک کشیش (آدریان لوکیس) روایت می‌کند.
تلاشی برای بازپس‌گیری ثروت
با گذراندن دوران سختی در زندگی، بکِت با مادرش (نل ویلیامز) که به او اجازه تولد داده، رابطه‌ای تنگاتنگ دارد. این در حالی است که پدربزرگش آن‌ها را از خانواده طرد کرده و به زندگی عادی در بل‌ویل نیوجرسی منتقل می‌شوند. دنیای عادی بکِت، به‌زودی با ملاقات دوباره‌اش با جولیای شاداب (مارگارت کوالی) که در کودکی به او علاقه‌مند بوده، تغییر می‌کند. جولیای جوان به او اشاره می‌کند که ثروت خانواده ردفلوی می‌تواند او را به آرزوهایش برساند و بکِت نقشه‌ای مرگبار برای از بین بردن هشت خویشاوندش که به ارثیه او چشم دارند، طراحی می‌کند.
شخصیت‌های جذاب و روایت سرگرم‌کننده
شخصیت‌های فیلم با بازی‌های جذاب گلن پاول و مارگارت کوالی، به همراه طنز خشک و ریتم سریع داستان، جذابیت خاصی به فیلم می‌بخشند. کارگردان و نویسنده، جان پاتون فورد، که قبلاً با فیلم “امیلی: جنایتکار” به خوبی شناخته شده است، در اینجا با دنیای گسترده‌تری از شخصیت‌ها و لوکیشن‌ها روبرو شده و توانسته تلاشی سرگرم‌کننده و پر از هیجان را به تصویر بکشد.
کشمکش‌های خانوادگی و لحظات خنده‌دار
سکانس‌های مربوط به حذف خویشاوندان بکِت به‌طرز جالبی اجرا شده و شامل لحظاتی سرگرم‌کننده و طنزآمیز است. با این حال، با وجود جذابیت‌های ظاهری، داستان در برخی جاها به تکرار می‌انجامد و انتظار می‌رفت که فیلم به سمت نوآوری و خلاقیت بیشتری برود. شخصیت‌ها و موقعیت‌هایی که در این فیلم به تصویر کشیده شده، در بسیاری از آثار دیگر نیز دیده شده‌اند و این موضوع می‌تواند از جذابیت کلی فیلم بکاهد.
نتیجه‌گیری
در نهایت، “چگونه یک قتل حسابی انجام دهیم” فیلمی سرگرم‌کننده و جذاب است که با وجود بازی‌های خوب و لحظات خنده‌دار، همچنان به دنبال نوآوری بیشتری در روایت خود می‌باشد. این فیلم می‌تواند بینندگان را به چالش بکشد تا با دنیای پیچیده انتقام و ثروت آشنا شوند.
