در سال ۲۰۱۳، در دنیای موازی، تنش‌ها میان مستعمره مریخ و زمین به نقطه جوش رسیده و خطر شورش آزاد را تهدید می‌کند. این فصل پنجم از سریال «برای تمامی بشریت» به بررسی جهانی می‌پردازد که در بسیاری از جهات از دنیای ما پیشرفته‌تر است، اما در دیگر جنبه‌ها هولناک و واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد.
نگاهی به دنیای موازی
سریال به جای آن که دنیایی شبیه به یوتوپیاهای علمی تخیلی مانند «استار ترک» را به تصویر بکشد، به مشکلاتی چون طمع و رقابت‌های کوچک انسانی که در دنیای امروز با آن مواجه هستیم، می‌پردازد. با وجود ساختن یک آسانسور فضایی در مریخ که به شدت مورد توجه طرفداران علمی تخیلی است، اما همچنان با مشکلاتی از قبیل پرداخت کم به کارگران و رقابت‌های سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند. این موضوعات به وضوح در زندگی خانواده بالدوین نمایان می‌شود: اد (با بازی جوئل کینامن)، پدر خانواده و یک شورشی در حال افول، دختر دانشمند او کِلی (با بازی سینتی وو) و نوه‌اش الکس (با بازی شان کافمن) که همگی در مریخ زندگی می‌کنند و در خطر از دست دادن حمایت زمین پیش از آنکه مستعمره به خودکفایی برسد، قرار دارند.
چالش‌های علمی و انسانی
کلی به دنبال یافتن حیات در سیارات دیگر است و تلاش می‌کند تا به عمق بیشتری در منظومه شمسی نفوذ کند. او با موانعی روبرو می‌شود که تمایل دارند از ارسال کاوشگرهای بدون سرنشین استفاده کنند و عنصر انسانی را از معادله پیشرفت حذف کنند. این موضوع به خوبی در سریال به چالش‌های کنونی درباره هوش مصنوعی و تأثیرات آن بر جامعه پرداخته می‌شود.
تحلیل عمیق و غنای داستان
سریال به بررسی عمیق موضوعاتی از قبیل بهره‌برداری سرمایه‌داری، سیاست‌های جهانی و فساد پلیس می‌پردازد و این مسائل را از طریق کاراکترهای جذاب و به یاد ماندنی، به‌ویژه مأمور صلح مریخی با بازی موریل اینوس، به تصویر می‌کشد. این ایده‌های بزرگ با احساسات انسانی ترکیب شده و باعث می‌شود که تماشاگران با داستان ارتباط برقرار کنند. در حالی که ممکن است برخی بر روی آرایش‌های پیری بازیگران نقد کنند، اما بازیگران توانسته‌اند به خوبی نقش‌های خود را ایفا کنند و در عین حال یادآوری کنند که منظومه شمسی بزرگی در بیرون منتظر ماست.
در نهایت، داستان‌گویی هوشمندانه و ساخت دنیای بی‌نظیر این سریال، به همراه تعهد عمیق شخصیت‌ها به پیشرفت و یکدیگر، باعث می‌شود این سریال زنده و درخشان به نظر برسد.
