در سال ۲۰۶۲، بشریت بر لبه انقراض ایستاده است. با بحرانی شدن وضعیت اقلیمی و تبدیل زمین به محیطی غیرقابل سکونت، تنها راه نجات ممکن است ترک خودخواسته زمین و تلاش برای استعمار سیارهای جدید باشد. گزینههای شناخته شده در همسایگی ما به سرعت کنار گذاشته میشوند: مریخ بیش از حد خشک، زهره سمی و قمرهای مشتری و زحل بیثبات هستند. امید، اگر وجود داشته باشد، در سیارهای جدید به نام پرسپفون نهفته است که در لبه منظومه شمسی کشف شده و ممکن است برای تغییر شرایط و پشتیبانی از حیات مناسب باشد.
ماجرای فضانوردان
بازی «آپهلین» با سفر دو فضانورد به نامهای دکتر آریانه مانتکلر و افسر توماس کراس آغاز میشود که در قالب یک مأموریت از سوی آژانس فضایی اروپا به سمت پرسپفون پرتاب میشوند. شرایط الکترومغناطیسی عجیب موجب سقوط آنها میشود و این جدایی، زمینهساز یک داستان علمی تخیلی زیبا و غیرعادی میشود که مفاهیم پیچیده را با یک هسته انسانی عمیق و احساسی ترکیب میکند. با این حال، تجربه بازی شباهتهایی به عناوین نسلهای قبل کنسولها دارد.
توسعهدهندگان و بازیپیمایی
توسعهدهنده «آپهلین»، استودیو «دان’t نود»، به خاطر ماجراجوییهای داستانیاش شناخته شده و عناوینی چون «لایف ایز استرنج» را ایجاد کرده است. هرچند این استودیو در بازیهای اکشن نیز به فعالیت پرداخته، اما هرگز به طور کامل در این فضا احساس راحتی نکرده است. در «آپهلین»، بخشهای آریانه بیشتر فیزیکی و بخشهای توماس بیشتر ذهنی هستند، اما هر دو احساس میکنند که کمی ناهماهنگند.
چالشهای فضانوردی
توماس که در سقوط به شدت مجروح شده و با کمبود اکسیژن مواجه است، به حل معماهای محیطی میپردازد. او باید بین کانتینرهای اکسیژن حرکت کند و باقیمانده یک مأموریت انسانی دیگر را بررسی کند که نباید آنجا باشد. با این حال، عدم ثبات در چالشها و انتظارات داستانی، از تنش و هیجان داستان میکاهد. در عوض، آریانه که بدون آسیب از سقوط فرار کرده، در نقش قهرمان عمل ظاهر میشود و بیشتر زمان بازی را به اکتشاف طبیعت وسیع پرسپفون میپردازد.
گرافیک و طراحی
بخشهای آریانه شبیه به یک قهرمان امروزی هستند که در دنیای زیبای پرسپفون سفر میکنند، اما طراحیهای این بخشها بیشتر به مسیرهای خطی و آسان کاهش یافته است. هرچند تلاشهایی برای تنوع بخشیدن به بازی وجود دارد، اما در نهایت این بازی جذابیتهای خاص خود را دارد و گیمرها را به چالش میکشد.