فیلم “Backrooms” به کارگردانی کین پارسونز، داستان یک فروشنده مبلمان به نام کلارک (با بازی چیووتل اجیوفور) را روایت می‌کند که به‌طور ناگهانی به یک فضای خارج از بُعد وارد می‌شود. تلاش‌های درمانگر او، ماری (با بازی رناته رینسوه)، برای یافتن او در این دنیای عجیب و غریب، داستان را پیش می‌برد. این فیلم ترسناک، در کنار آثار دیگری چون “Iron Lung” و “Obsession”، به عنوان یک اثر مستقل از کارگردانی تازه‌کار، در دنیای سینما خود را معرفی کرده است.
فضای سوررئالیستی و مرموز
با نگاهی به فیلم، می‌توان آن را به نوعی ترکیبی از “The Blair Witch Project” و “Cube” دانست. پارسونز با الهام از تصاویری که از دنیای مجازی و داستان‌های ترسناک جمع‌آوری کرده، فضایی بسیار غیرعادی و ترسناک خلق کرده است. داستان در یک مرکز تحقیقاتی خیالی به نام Async می‌گذرد که به دنبال مستندسازی بعدی خارج از واقعیت است. در این میان، کلارک به طور تصادفی از دیواری در زیرزمین فروشگاه مبلمانش عبور کرده و به دنیای “Backrooms” می‌رسد.
ماجرای دلهره‌آور کلارک
کلارک با حیرت و ترس، مشغول کاوش در فضاهای عجیب و غریب این دنیا می‌شود که با راهروهای باریک، پله‌های نامتعارف و درهای کوچکی که به دنیای عجیب و غریب آلیس در سرزمین عجایب شباهت دارد، متصل شده‌اند. این مکان به گونه‌ای طراحی شده که به نظر می‌رسد هیچ پایانی ندارد و به شکل یک معمای بی‌پایان در آمده است. در این میان، عناصر آشنا مانند لباس‌های کثیف یا درخت کریسمس، حس عجیبی از عدم قطعیت و دلهره را به بیننده منتقل می‌کند.
تجربه‌ای منحصر به فرد
“Backrooms” به عنوان یکی از آثار هنری ترسناک، به دلیل فضاسازی‌های منحصربه‌فرد و بازی‌های نور و سایه، تجربه‌ای متفاوت از سینما را به نمایش می‌گذارد. این فیلم در کنار دیدگاه‌های فلسفی و روانشناسانه، بیننده را به چالش می‌کشد و سوالاتی را درباره واقعیت و توهم مطرح می‌کند. با وجود اینکه این فیلم ممکن است برای همه مناسب نباشد، اما قطعاً بحث‌ها و تفسیرهای فراوانی را در میان علاقه‌مندان به سینما ایجاد خواهد کرد. کین پارسونز با این اثر نشان می‌دهد که در مسیر فیلمسازی موفقی قرار دارد و آینده‌ای روشن در انتظار اوست.
