در پی یک جلسه جَمی پرشور در شب عروسی، خواننده عروسی ریک پاور (با بازی پل راد) به ستاره پیشین گروه پسرانه دنی ویلسون (با بازی نیک جوناس) متهم می‌شود که آهنگش را دزدیده است. جان کارنی، نویسنده و کارگردان ایرلندی، در آثارش به بررسی ارتباطات انسانی و قدرت موسیقی در ایجاد پیوندهای عاطفی پرداخته است. از فیلم‌های «وانس» تا «بار دیگر شروع کن»، کارنی به خلق آثار موزیکال و بااحساس معروف است و در جدیدترین اثرش، «آهنگ عشق»، دوباره به سراغ موضوعات مورد علاقه‌اش رفته است.
داستانی از دو هنرمند
داستان فیلم به طور جذابی شکل می‌گیرد. ریک، که از رویاهایش برای رسیدن به شهرت موسیقیایی صرف نظر کرده و در ایرلند خانواده‌ای تشکیل داده، به عنوان خواننده گروه عروسی «عروس و ریتم» به اجرای آهنگ‌های معروف می‌پردازد. در یکی از مراسم‌ها، دنی، دوست عروس و عضو سابق گروه پسرانه، به ریک می‌پیوندد و در اجرای مشترکی نسخه‌ای شگفت‌انگیز از آهنگ «آرزو می‌کنم» استیوی واندر را می‌خوانند.
شیمی جالبی بین راد و جوناس وجود دارد که باعث می‌شود تماشای این دو نفر در کنار یکدیگر لذت‌بخش باشد. اما هنگامی که داستان آن‌ها را از هم جدا می‌کند، این لذت به نوعی کاهش می‌یابد. دنی از ریک دعوت می‌کند تا به اتاق هتل او بیاید، جایی که یک استودیوی موقت پر از گیتار و تجهیزات ضبط وجود دارد. در یک بخش طولانی از فیلم، کارنی با اشتیاق به تماشای این دو موسیقی‌دوست می‌پردازد که در حال خلق موسیقی هستند، به ویژه زمانی که آن‌ها بر روی آهنگ «چگونه آهنگ بنویسیم (بدون تو)» کار می‌کنند.
تضادها و چالش‌ها
شش ماه بعد، ریک در یک مرکز خرید در دوبلین آهنگ خود را می‌شنود که به یک اثر تجاری تبدیل شده است. او که به دنبال تأیید و اعتبار است، به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و این موضوع باعث می‌شود روابطش با هم‌گروهی‌ها، همسرش راشل و دخترش آجا دچار تنش شود. در همین حین، دنی به لس‌آنجلس بازمی‌گردد و با ۱۰۰ میلیون بازدید و یک تور بزرگ، حس هدفمندی جدیدی پیدا می‌کند. پل راد در نقش ریک، با تصویرگری از میانسالی پرچالش، به زیبایی این تحول را به نمایش می‌گذارد و نیک جوناس نیز به خوبی نقش دنی را ایفا می‌کند.
موسیقی و خلاقیت
کارنی با همکاری پیتر مک‌دونالد، که در نقش دوست ریک به ایفای نقش پرداخته، در این فیلم به خوبی مرزهای مالکیت خلاقانه را تار می‌کند. «آهنگ عشق» فیلمی دلگرم‌کننده و بزرگ‌دل است که به شخصیت‌های خود، با تمام نقص‌ها و اشتباهاتشان، عشق می‌ورزد. کارنی که خود یک موزیسین است، توانسته موسیقی‌های خیالی این فیلم را به گونه‌ای خلق کند که نه تنها قابل باور بلکه به یادماندنی باشند. در این فیلم، او با همکاری گری کلارک، خواننده گروه «دنی ویلسون» از دهه ۸۰، آثار زیبایی را به تصویر کشیده است.
